Oorsprong en geschiedenis
Dit zeer geliefde ras heeft zijn wortels in China, waar het tweeduizend jaar geleden werd gefokt. Een mopshond mocht daar alleen door de keizer en hooggeprivilegieerde personen worden gehouden. Rond 1500 werden mopshonden met schepen van de Verenigde Oost-Indische Compagnie naar Holland gebracht en werden ze geliefde honden van de rijke adel daar. Die verloor echter geleidelijk haar positie, en zo verdween ook de mopshond. Begin twintigste eeuw vierden mopshonden hun grote comeback in Groot-Brittannië. Zijn schattige, op een kindergezicht lijkende snoet zorgde voor zijn huidige populariteit over de hele wereld. Niettemin zouden zijn behoren tot de kortschedelige rassen en zijn aanleg voor het zogenoemde brachycefaal syndroom aanleiding moeten zijn voor strengere maatregelen en een zorgvuldige selectie van fokdieren.
Karakter
Mopshonden zijn zeer lieve en vrolijke hondjes. Ze zijn braaf, rustig, zeer vriendelijk en volledig argeloos. Agressiviteit is hun volkomen vreemd. Mopshonden zijn zeer speels en tonen zich graag. Ze houden van mensen en volgen hun baasje overal waar het gaat. Ondanks zijn vertrouwende karakter laat zijn afkomst van de molossers hem niet toe zich te laten intimideren. De mopshond geniet graag van de rust op de bank met zijn baasje, maar geniet anderzijds met veel energie van een wandeling buiten. Het zijn ook grote persoonlijkheden die behoorlijk koppig kunnen zijn.
Voor wie is dit ras geschikt?
Het is een prima keuze voor een beginnende eigenaar. De mopshond is gehoorzaam en goed handelbaar, en ook een ideale gezinshond. Hij is geschikt voor iemand die een groot deel van zijn tijd in het gezelschap van zijn hond kan doorbrengen. Mopshonden verdragen scheiding slecht en zijn dus niet geschikt voor iemand die de hele dag op het werk is. Hij vraagt echter geen lange wandelingen of intensieve beweging en is daarom ook geschikt voor een oudere persoon. Zijn sterk verharende vacht vraagt enige verzorging, namelijk regelmatig borstelen. Met andere dieren gaat hij probleemloos om. Het is duidelijk een hond voor binnen en voor een leven in nauw contact met de mens. Als waakhond is hij niet geschikt; blaft hij bij contact met een vreemde, dan is dat eerder een begroeting dan een waarschuwing voor een indringer.
Algemene informatie
De mopshond heeft een uitgesproken compacte en stevige lichaamsbouw. Het lichaamskader is bijna vierkant; de pootlengte zou in verhouding moeten zijn tot de lichaamslengte. In verhouding tot zijn formaat lijkt de kop eerder groot. Het gezicht is plat met grote, wijd geopende neusgaten. Vroeger werd een zo kort mogelijke neus als ideaal beschouwd, maar door de vele gezondheidsproblemen die dat met zich meebrengt, is dat tegenwoordig niet meer zo. Hetzelfde geldt voor de bijbehorende huidplooien op het gezicht, die eerder klein zouden moeten zijn. De op de kop aanliggende oren zouden met de punten naar voren moeten wijzen. De vacht is kort, zacht en glad. De mopshond zou eenkleurig moeten zijn; vier tinten zijn mogelijk — zwart, zilvergrijs, crème en abrikoos. Een uitgesproken zwarte tekening bevindt zich op het voorhoofd en gezicht, met goed afgelijnde en zo zwart mogelijke aftekeningen.
Opvoeding en training
De opvoeding van de mopshond moet in een zachte, vriendelijke toon verlopen. Maar net als bij andere rassen is consequentie nodig. Lichamelijke straffen voor ongehoorzaamheid kunnen negatieve gevolgen voor zijn psyche hebben en moeten bij de training volledig worden vermeden. De mopshond begrijpt de toon van de stem van zijn baasje zeer goed. Hij heeft een neiging tot koppigheid en houdt vol tot hij zijn zin krijgt. Bij de training moet u caloriearme snacks gebruiken, idealiter echt kleine stukjes gedroogd vlees, bijvoorbeeld Yoggies Gedroogd rundvlees of Yoggies kalkoen-trainingssnacks. Ook de geliefde gevriesdroogde snacks van Yoggies kunnen worden afgewisseld.
Veelvoorkomende aandoeningen
Tot de ernstigste en vaak levenslange gezondheidsproblemen van de mopshond geeft zijn behoren tot de kortschedelige rassen aanleiding. Het zogenoemde brachycefaal syndroom, voortkomend uit de verkorte neuspartij en de afwijkende vorming van de boven- en onderkaak, is de oorzaak van vaak levenslange ademhalingsproblemen van uiteenlopende graad. In veel gevallen is voor het behoud van een leefbare levenskwaliteit een chirurgische correctie van het zachte gehemelte en andere structuren van de lucht- en spijsverteringswegen nodig. Daarom lopen er de laatste jaren in veel westerse landen grote campagnes om de fok van kortschedelige rassen te beperken. Een zo kort mogelijke neuspartij was vroeger het hoofddoel van het fokken, waardoor de hond een op een kind lijkend gezicht krijgt, wat hem voor sommige toekomstige eigenaars aantrekkelijker maakt. Tegenwoordig keren de fokdoelen van verantwoordelijke fokkers zich van deze richting af. Voor de aanschaf van een mopspup is het daarom erg belangrijk de fokker zorgvuldig te kiezen en zijn fok te laten controleren bij een fokadviseur of in de rasclub. De poging te besparen op een pup van dit ras met potentiële gezondheidsproblemen door het uit een onbetrouwbare bron te kopen (bijvoorbeeld een "broodfok") kan in de toekomst veelvoudig hogere kosten voor dierenartszorg betekenen.
Voeding
De mopshond behoort tot de kleinere tot middelgrote rassen, die voor een optimale ontwikkeling het best als volgt worden gevoed: na het spenen (tussen de 2e en 3e maand) 4 tot 5 keer per dag, van 4 tot 6 maanden 3 keer per dag, en vanaf de 6e maand 2 keer per dag. De voeding van de mopshond moet gebaseerd zijn op kwalitatieve eiwitten met weinig granen. Deze honden met doorgaans minder fysieke belasting hebben een neiging tot obesitas. Geschikt zijn de monoproteïne-brokken Yoggies met geitenvlees en groenten, of brokken met kalkoen en gierst in de vorm van minibrokken.
Op zoek naar gezonde voeding voor uw Mopshond?
Ontdek het complete Yoggies-assortiment: natuurlijk, zonder chemische toevoegingen.
Bekijk onze producten