Akita Inu

Oorsprong en geschiedenis

De Akita Inu komt uit de Japanse prefectuur Akita; de Japanse naam van het ras betekent letterlijk "hond uit Akita". Het behoort tot de oudste hondenrassen. Akita's waren al rond 5000 v.Chr. de metgezellen van Japanse nomaden. Ze bewaakten de families en bezittingen van hun doorgaans hooggeplaatste eigenaars en hielpen bij de jacht op groot wild zoals beren, everzwijnen en herten. Rond de overgang van de 19e naar de 20e eeuw werden hondengevechten populair in Japan, en de Akita Inu was een van de rassen die werd gebruikt voor kruising met Tosa's en mastiffs om sterke, agressieve honden te fokken.

Na het verbod op hondengevechten in 1910 werd het ras langzaam in zuivere vorm hersteld, dankzij het terugvloeien van het overgebleven oorspronkelijke bloed in de genenpoel. Na de Tweede Wereldoorlog namen veel Amerikaanse soldaten Akita's mee naar huis, waar een ander type hond werd gefokt dan in Japan. Uiteindelijk werden twee aparte rassen erkend: de Akita Inu en de Amerikaanse Akita. De Akita Inu maakt deel uit van het Japanse cultureel erfgoed. De beroemdste vertegenwoordiger van dit ras was de Japanse hond Hachiko, die begin vorige eeuw elke dag op het station op zijn baasje wachtte. Toen zijn baasje op een dag op het werk overleed, liet de hond zich niet wegleiden en wachtte nog tien jaar lang op die plek, tot aan zijn eigen dood.

Karakter

Het zijn trouwe, betrouwbare en toegewijde metgezellen van hun baasje. De Akita is bovendien een moedige en zeer intelligente hond. Hij houdt van de kinderen in zijn menselijke roedel, zolang ze gepast met hem omgaan en niet opdringerig zijn. Hij gaat zacht en gevoelig met hen om. Net als zijn voorouders eert, bemint en beschermt ook de hedendaagse Akita zijn familie wanneer hij gevaar voelt. Bij reuen komt soms dominant tot agressief gedrag tegenover andere honden voor — waarschijnlijk een overblijfsel uit de tijd van de hondengevechten. Daarom is vroege socialisatie op puppyleeftijd erg belangrijk. De Akita Inu is ook zeer koppig en doet alleen wat hij juist acht. Ongehoorzaamheid moet met consequente opvoeding worden aangepakt; lichamelijke straffen missen meestal hun effect en versterken alleen de koppigheid. Tegenover vreemden is hij doorgaans wantrouwig en vermijdt hij fysiek contact.

Voor wie is dit ras geschikt?

De Akita Inu is geen hond voor iedereen. Hij is geschikt voor een ervaren eigenaar die tijd in zijn opvoeding wil steken en die consequent en geduldig is. Een Akita houden vraagt voldoende tijd, want deze honden zijn sterk gehecht aan hun baasje en willen alle tijd met hem doorbrengen. Het is geen hond die dagenlang alleen kan blijven. De behoefte aan beweging is gemiddeld, maar regelmatige wandelingen zijn een must. Daarnaast moet men rekening houden met zijn formaat en dus met het vermogen om een groot dier in bedwang te houden.

Algemene informatie

De Akita Inu is een grote, waardige en gereserveerde hond met een robuuste bouw en een typische langzame, statige gang. De kop is edel, de ogen zijn klein en donker. Het lichaam is fors en goed behaard, de staart sterk, hoog aangezet en stevig over de rug gekruld. De vacht heeft stevige, rechte dekharen en een zachte, dichte ondervacht. De vachtkleuren zijn roodbeige, sesam, gestroomd en wit. Alle honden moeten "urajiro" hebben: witte aftekeningen op de hals, staart, het lichaam, de borst, wangen, de binnenzijde van de poten en aan de zijkanten van de snuit.

Opvoeding en training

De Akita Inu vraagt een individuele aanpak en een consequente, maar vriendelijke, geduldige en ervaren trainer of eigenaar. Vanaf het begin moet de hond een duidelijk beeld hebben van de hiërarchie in de mens-hondroedel. Hij zal proberen een hoge dominantiepositie in te nemen, en met de juiste opvoeding moet dit streven worden afgeremd. Bij een onervaren eigenaar neemt de Akita gemakkelijk de leiding over. Het is een rustige hond die gehoorzaamt zolang de commando's zinvol voor hem zijn; commando's die hem niet bevallen, negeert hij. Ook de vertraging tussen een commando en de uitvoering is langer dan bij andere rassen, dus geduld is een belangrijke factor. Het is een van de weinige honden die niet voldoende gemotiveerd wordt door beloningen in de vorm van snoepjes. Daarom is het opbouwen van onvoorwaardelijk vertrouwen tussen hond en eigenaar essentieel. Een geschikte trainingsbeloning is gedroogd vlees, idealiter Yoggies Gedroogd rundvlees of Yoggies kalkoen-trainingssnacks. Ook de geliefde gevriesdroogde snacks van Yoggies kunnen worden afgewisseld.

Veelvoorkomende aandoeningen

Bij dit ras komen vaker gewrichtsaandoeningen voor: heup- en elleboogdysplasie en beschadiging van de kniebanden. Ook progressieve retina-atrofie (PRA), myasthenia gravis en bloedstollingsstoornissen zoals de ziekte van Von Willebrand komen voor. Daarnaast een verminderde schildklierfunctie en sommige immuunstoornissen, bijvoorbeeld pemphigus foliaceus. Huidproblemen bij Akita's omvatten zinktekort en sebaceuze adenitis. Door de bouw van de borstkas komt ook maagdraaiing voor.

Voeding

De Akita Inu behoort tot de grote rassen, die voor een optimale ontwikkeling het best als volgt worden gevoed: na het spenen (tussen de 2e en 5e maand) 4 tot 5 keer per dag, van 5 tot 8 maanden 3 keer per dag, en vanaf de 8e maand 2 keer per dag. Bij honden met gewrichtsaandoeningen (HD of degeneratieve veranderingen) kan de voeding worden aangevuld met gewrichtspreparaten, bijvoorbeeld Yoggies voor gezonde hondengewrichten met probiotica. Op lange termijn is ook rauwe voeding geschikt: Yoggies B.A.R.F. 100% vlees met probiotica. Gezien het risico op maagdraaiing wordt aangeraden het hele leven bij twee dagelijkse porties te blijven: 's ochtends 1/3 van de dagportie en 's avonds, na de laatste wandeling, de overige 2/3.